Ali Land: Η Καλή και η Κακή

 Είχα σχεδόν μισό χρόνο να διαβάσω αστυνομική λογοτεχνία. Το συγκεκριμένο είναι μαλλον περισσότερο ψυχολογικό θρίλερ παρά αστυνομικό έργο και το διαπίστωσα εξ ολοκλήρου μόλις διάβασα και τη τελευταία σελίδα. Συνήθως στην αστυνομική λογοτεχνία γίνεται το έγκλημα και παρακολουθούμε τη διαδικασία εύρεσης του δολοφόνου από κάποιον επιθεωρητή. Στο τέλος, όλα δικαιώνονται και η λύση είναι λυτρωτική τόσο για τους πρωταγωνίστες όσο και για τους αναγνώστες. Τα ψυχολογικά θρίλερ κάθε άλλο παρά έτσι είναι και ομολογώ πως είναι και η πρώτη μου επαφή με αυτό το είδος. Η πρώτη και ελπίζω η τελευταία.Ήταν συγκλονιστικό αυτό το βιβλίο και με ταρακούνησε αρκετά ψυχολογικά που θα χρειαστώ μια γερή δόση λογοτεχνία φαντασίας για να συνέλθω.
Η υπόθεση έχει να κάνει με την Άννι, ένα 15χρόνο κορίτσι το οποίο ζει με την μητέρα του που είναι κατά συρροή δολοφόνος. Η μητέρα έχει παρενοχλήσει και σκοτώσει εννιά μικρά παιδιά και στο ένατο η Άννι την κατέδωσε στην αστυνομία. Από εκεί και πέρα ξεκινά μια ανατριχιαστική ιστορία αποδεικνύοντας πραγματικά, πως το αίμα νερό δεν γίνεται. Η Άννι με το καινούργιο όνομα Μίλι πια, ζει με αναδοχή οικογένεια μεχρι τη δική και προετοιμάζεται γι' αυτήν από τον πατέρα/ψυχολόγο της οικογένειας. Περίτεχνος ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας "ζωγραφίζει κάποιες λεπτομέρειες" των φόνων μέσα στην ιστορία. Δεν γίνεται πότε πλήρη αναφορά το τι συνέβαινε σε εκείνο το δωμάτιο του σπιτιού που ονομαζόταν "παιδική χαρά". Ωστόσο μέσα από τις περιγραφές της Μίλι και τους δαίμονες της, μαθαίνουμε αρκετά. 
Όσον αφορά την αναδοχή οικογένεια κάθε άλλο παρά φυσιολογική είναι παρά τις προσπάθειες του πατέρα να δώσει ένα στίγμα φυσιολογικού. Η Μίλι, ωστόσο πάση θυσία προσπαθεί να μείνει μόνιμα εκεί και το "πάση θυσία" αποδεικνύεται με τον πιο αρρωστημένο και τρομακτικό τρόπο στο τέλος του βιβλίου. Η νεαρή νιώθει τη μητέρα της συνεχώς δίπλα της και ακόμα και όταν θεωρούμε πως είναι μια φυσιολογική έφηβη που παλεύει να ξεφύγει από το σκοτάδι του παρελθόντος, αυτή έχει αφομοιώσει το σκοτάδι μέσα της. 
Η εξιστόρηση γίνεται αποκλειστικά μέσα από τα μάτια της Μίλι, παρουσιάζοντας στους αναγνώστες πως μπορεί να αντιδρά ένα παιδί όταν έχει να αντιμετωπίσει τόσο δύσκολες και σοβαρές συνθήκες διαβίωσης. Ο ψυχισμός ενός παιδιού είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφήθει, μα η Land το κατάφερε έξοχα και χωρίς να ξεφύγει από τα όρια του επιτρεπτού. Οι εναλλαγές του χαρακτήρα της Μίλι ήταν εντυπωσιακοί, ειδικά όταν εκεί που φαινόταν ευάλωτη, αθώα και σε ανάγκη για μια πατρική/μητρική φιγούρα, αυτό κατέληγε να την μετατρέπει σε "σιωπηλό κυνήγο". Και όταν γράφω "σιωπηλό κυνηγό" εννοώ πως τελικά η ανάγκη της για να αγαπήσει και να αγαπηθεί εκδηλωνόταν μόνο μέσω σχέσεων εξάρτησης, τοξικότητας και εξαπατήσεων. Ιδίως αυτό, θα το διαπιστώσετε στο τέλος του βιβλίου. Εν τέλει η νεαρή απο θύμα, μετατρέπεται σε θύτη που "μολύνει" τους γύρω της.
Εντυπωσιακό βιβλίο, αρκετά ανατριχιαστικό ωστόσο με ιδιαίτερη μικροπερίοδη γραφή που χρωματίζει με έναν ξεχωριστό τρόπο την κάθε λέξη.

Με λίγα λόγια:

Καινούργιο όνομα. Καινούργια οικογένεια. Ο λαμπερός. Καινούργιος. Εαυτός μου. 

Η μητέρα της Άννι είναι σίριαλ κίλερ. Ο μόνος τρόπος για να τη σταματήσει είναι να την καταδώσει στην αστυνομία. Μάνα και κόρη θα χωριστούν, αλλά δεν θα ξεχάσουν η μία την άλλη. Με καινούργιο όνομα ?Μίλι? και με καινούργια ανάδοχη οικογένεια, το κορίτσι ελπίζει πως θα κάνει μια νέα αρχή. Πλέον μπορεί να είναι όποια θέλει. Όμως καθώς πλησιάζει η δίκη της μητέρας της, τα μυστικά του παρελθόντος δεν αφήνουν τη Μίλι να κλείσει μάτι. Γιατί η μαμά της Μίλι είναι σίριαλ κίλερ. Και το αίμα νερό δεν γίνεται…

0 σχόλια