---

---

---

---

 Πόσοι από εσάς μπορεί να ταυτιστήκατε με τον τίτλο; Αρκετοί, θεωρώ, αν διαβάζετε τα βιβλία με τον ίδιο ρυθμό που τρώτε. Και έτσι προστίθεται, μία ακόμα δυσκολία στη ζωή σας: το πως θα επιλέξετε βιβλίο από το βιβλιοπωλείο ή τη δημοτική βιβλιοθήκη. Ειδικά, όταν δεν έχετε κάποιο συγκεκριμένο στο μυαλό σας και απλά έχετε την ανάγκη να διαβάσετε κάτι.
 Η αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται να σας δώσω κάποιες συμβουλές ως προς αυτό, γιατί και εγώ βρίσκομαι στην ίδια θέση. Ωστόσο, πολλές φορές τυχαίνει να γνωρίζω τουλάχιστον, σε ποιο είδος κλίνω αυτή τη φορά. Παραδείγματος χάρη κάπως έτσι ξεκίνησε η αγάπη μου για όλα τα βιβλία του Jo Nesbo. Απλά επισκέφθηκα το βιβλιοπωλείο, χωρίς κάποια προτίμηση. Για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα καν ξεκινήσει να διαβάσω αστυνομική λογοτεχνία ή ψυχολογικό θρίλερ. Εν τέλει κατέληξα να διαβάζω το οπισθόφυλλο του ''Νυχτερίδα'' και από τότε δεν έχω αφήσει βιβλίο του αδιάβαστο.
 Επίσης έχω παρατηρήσει πως όταν πάω χωρίς να ξέρω τι ακριβώς θέλω, καταλήγω να κάνω καλύτερες επιλογές.
 Ωστόσο, είναι πάντα δύσκολο να κάθεσαι μπροστά από τις κατηγορίες, στα ράφια και να αναζητάς αυτό που θα σου κάνει το ''κλικ. Εντάξει, ίσως το παρουσιάζω κάπως υπερβολικό, αλλά δεν σας έχει τύχει; Κάποιες φορές, μπορεί να έρθει κάποιος υπάλληλος και να σας ρωτήσει ''Ψάχνετε κάτι συγκεκριμένο;''. Σε αυτή την ερώτηση έχω απαντήσει πάρα πολλές φορές με το ''αν μου έλεγες εσύ τι όντως ψάχνω, θα μου έσωζες τη ζωή''.
 Γι' αυτό κάντε μερικές ερωτήσεις στον εαυτό σας, πριν βγείτε στο κυνήγι για καινούργιο ανάγνωσμα. Το να καταλήξετε σε κατηγορία είναι μία πολύ καλή αρχή. Από εκεί και πέρα μην φοβάστε να κοιτάξετε παντού. Υπάρχουν πολλά βιβλία, κρυμμένα πίσω στα ράφια, καλυμμένα από τις νέες κυκλοφορίες και τα ανέκαθεν ''διάσημα''. Προσωπικά, δεν με πειράζει να περάσω ώρες εκεί μέσα. Θεωρώ, άλλωστε, πως είναι το φυσικό περιβάλλον μου. 

 Είχα την ευκαιρία και την χαρά να επισκεφθώ την έκθεση βιβλίου που γινόταν στη Θεσσαλονίκη, δυστυχώς μόνο για λίγες μέρες. 
 Ήμουν ιδιαίτερα ενθουσιασμένη διότι, δεν έχεις πάντα την τύχη να βλέπεις κάτι τόσο μεγάλο και ειδικά κάτι που αφορά τα βιβλία. Οπότε και πήγα την πρώτη κιόλας μέρα. Η αλήθεια είναι πως ήθελα να πάω τη δεύτερη, για να δω την παρουσίαση της Claire Mackintosh, μα και αυτά που είδα με γέμισαν ούτως ή άλλως. 

 Τα περίπτερα ήταν πολλά. Στην αρχή, νομίζεις πως είναι μόνο ένας ο χώρος αλλά τελικά υπάρχουν τρεις γεμάτοι με περίπτερα από μικρούς και μεγάλους εκδοτικούς οίκους. Για την ακρίβεια, 32 εκδοτικοί οίκοι και 137 συγγραφείς. Υπήρχαν όντως και χώροι για τις παρουσιάσεις βιβλίων, για εργαστήρια και πολλά άλλα.
 Απόλαυσα τις βόλτες γύρω από τους πάγκους που, ειλικρινά ήταν γεμάτοι με βιβλία, πολλά από τα οποία δεν γνώριζα, ενώ κατά τη γνώμη μου η κλασική λογοτεχνία και η ποίηση είχαν τη πρώτη θέση. Οι υπεύθυνοι ήταν επίσης ιδιαίτερα φιλικοί και είχαν να σου προτείνουν πολλά βιβλία. 
 Για να είμαι ειλικρινής δεν πήρα κάτι για εμένα, όσο απίστευτο και αν φαίνεται. Σε κάτι τέτοια γεγονότα, μου αρέσει να παρακολουθώ, να ζω λίγο σε αυτόν τον κόσμο των βιβλίων που είναι διαφορετικος από ότι σε ένα βιβλιοπωλείο ή μια βιβλιοθήκη. Απλά να περιφερομαι, να ακούω λόγια από εδώ και από εκεί σε κάθε βιβλιοπαρουσιαση και να βλέπω τον κόσμο.

 Είναι  ιδιαίτερο άρθρο, αυτή τη φορά, που δεν αφορά κριτική βιβλίου αλλά κριτική ενός μικρού eshop χειροποίητων προϊόντων για την περιποίηση όλου του σώματος, από τη Στέλλα.
 Την Στέλλα την ανακάλυψα μέσω Instagram - προφανώς- και δεν θα μπορούσα πάρα να ρίξω μια ματιά στα προϊόντα της. Βρήκα, λοιπόν, στερεά σαμπουάν, πηλους καθαρισμού προσώπου, lip balms με αρώματα που σε έκαναν να θες να τα φας. Δεν μπορούσα, λοιπόν, παρά να επικοινωνήσω μαζί της για να τα δοκιμάσω και εγώ η ίδια.
 Ήταν απίστευτα φιλική και εξυπηρετική μαζί μου και εν τέλει έλαβα ένα καλά προσταυτευμενο κουτί με lip balm με άρωμα σοκολάτας, cleanzing oleogel με τριαντάφυλλο και Chakra soap με λεβάντα. Περιττό να σας πω, πως μόλις το άνοιξα γέμισε ο τόπος μυρωδιές. Βέβαια, είχαμε και ένα μικρό ατύχημα καθώς το έλαιο από το oleogel λέρωσε το βαζάκι του. Αλλά όταν έχεις να κάνεις με χειροποίητα, έτσι γίνεται και αυτή είναι η αποδείξη ότι όντως είναι χειροποίητα.

 Οπότε και εγώ δεν είχα πάρα να τα δοκιμάσω. Επειδή το πρόσωπο μου χρίζει ιδιαίτερης φροντίδας χρησιμοποίησα το oleogel με μια μικρή επιφύλαξη. Ωστόσο, έμεινα πολύ ευχαριστημένη τόσο κατά την εφαρμογή του, όσο και αργότερα. Λόγω μιας μίξης ακραίας λιπαρότητας και ξηρότητας σε συνδυασμό με μια ελάχιστη ακμή, απέφευγα να χρησιμοποιω προϊόντα σε μορφή λαδιού. Με το συγκεκριμένο όμως, έκανα μασάζ το πρόσωπό μου, το ξεπλυνα και στη συνέχεια, συνειδητοποίησα πως δεν είχε αφήσει καμία λιπαρότητα ούτε και μου ξηραινε το δέρμα. Αντίθετα ήταν απαλό και με μια ελαφριά γυαλάδα.

Στη συνέχεια, αντιστάθηκα να μην φάω το lip balm αλλά να το εφαρμόσω στα χείλη μου για να δω πως τα πάει από ενυδάτωση και διάρκεια. Ήταν αρκετά λιπαρό οπότε στην ενυδάτωση λειτούργησε πολύ ωραία όπως και στη διάρκεια, έχοντας υπόψη ότι ως lip balm δεν κρατάει πολύ. 

 Όσον αφορά το σαπούνι, το χρησιμοποιώ σε συγκεκριμένα μέρη του σώματος μου λόγω μεγάλης ευαισθησίας, όμως από μυρωδιά και εφαρμογή είναι καταπληκτικο. 
 Εν κατακλείδι, η Στελλα κάνει πολύ καλή δουλειά και από ότι φαίνεται δεν είναι μόνο εξυπηρετική αλλά πάνω από όλα κοιτάει τις ανάγκες του καθένα από εμάς. 

 Είναι κάποιες στιγμές στη ζωή σου, που πάντα θες να τις θυμάσαι και στην ουσία δεν μπορείς να κάνεις και αλλιώς. Και αυτό διότι μένουν στην μνήμη σου ασυνείδητα και σε καθορίζουν ως άνθρωπο ακόμα και με μια λεπτομέρεια. Όχι, αυτή τη φορά δεν έχει να κάνει με βιβλίο, αλλά με τον εθελοντισμό σε μια μεγάλη πανεπιστήμιακη στην ουσία διοργάνωση.
 Ίσως κάποιοι να γνωρίζετε τα Ted, ομιλίες στο εξωτερικό (επί πληρωμή) για την αρχή, τις εμπειρίες του κάθε ομιλητή και πως μπορεί να παρακίνησει το κοινό μέσω της δικής του πορείας. Είναι πολλά πάραπανω από όσα σας λέω τώρα για να τα περιγράψω, οπότε ψάξτε το αν θέλετε. Εγώ λοιπόν, συμμετείχα ως εθελόντρια στο blog του TEDxAUTH. Στα Tedx οι ομιλητές έρχονται χωρίς πληρωμή για να μιλήσουν για τον ίδιο σκοπό που έρχονται και στα Ted.
 Η αλήθεια είναι πως στην αρχή, πίστευα πως απλά θα αρθρογραφω στο blog. Ωστόσο μόνο όταν ξεκίνησαν οι ετοιμασίες για το μεγάλο event κατάλαβα πως είμαι μέρος κάτι πολύ σημαντικού και αξιόλογου γεγονότος.
 Ομολογώ πως ήταν εξουθενωτικό, ιδιαίτερα αν ως blogger είσαι για ένα δωδεκαωρο μπροστά από έναν υπολογιστή και γράφεις ταυτόχρονα με τις ομιλίες. Ομως, κατάφερα να γνωρίσω τόσους αξιόλογους άνθρωπους που ήταν μέρος του προγράμματος για να μην μιλήσω για τους εθελοντές και την ομαδα των "blogατζίδων", όπως ονομαζόμασταν.
 Είδα από κοντά και φωτογραφήθηκα με τον πάρα ολυμπιονίκη, Στέλιο Μαλακόπουλο, έναν από τους καλύτερους και συγκινητικους ομιλητές μας, κατά τη γνώμη μου. Ίσως ο μόνος που συγκίνησε τόσο πολύ με την ιστορία του. Πραγματικά θαύμασα τη δύναμη και το σθένος του, τον αγώνα που έκανε.
 Θα ήθελα μέσα σε όλα αυτά να προσθέσω και την επίσημη γνωριμία μου με τον Πυθαγόρα Ελευθεριάδη από την ελληνική κοινότητα του bookstagram, που ήταν θεατής και μέχρι τότε δεν κατάφερα να τον γνωρίσω από κοντά. Είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ που εκτός από τους ομιλητές και οι θεατές ήταν άτομα που ήξερα μέσω των social media και έκαναν υπέροχη δουλειά.
 Τέλος, είμαι ευγνώμων για την ομάδα, στην οποία ανήκα και δεθήκαμε μέσω των συχνών μας συναντήσεων και της σκληρής μας δουλειάς. Η υπεύθυνη του blog, Ειρήνη Αθανασοπούλου, την οποία είχα την τύχη να γνωρίζω πάλι από το bookstagram πριν με επιλέξει για το blog, ήταν καταπληκτική. Μια φιλία και συνεργασία που επίσης δεν θα κοιτάξω. Είμαι πραγματικά ευγνώμων και χαρούμενη για όσα έζησα!

Ζήτω ένα μεγάλο συγγνώμη για την μεγάλη απουσία μου. Βέβαια, πολλοί μπορεί να μην το προσέξατε καν ότι έχω να γράψω άρθρο σχεδόν ένα μήνα, αλλά η καθημερινότητα πολλές φορές ξεπερνάει κατά πολύ τις αντοχές μας. 
 Αυτό μου συνέβη και εμένα τις τελευταίες τρεις βδομάδες οπότε σταδιακά προσπαθώ να βρω ξανά τους ρυθμούς μου(ή τουλάχιστον να αποκτήσω καινούργιους). Δεν μετακόμισα ακριβώς, όμως η όλη κατάσταση που βιώνω μου έδωσε αφορμή γι' αυτό το άρθρο. Και αυτό γιατί το βιβλίο, για μία ακόμη φορά, δεν με απογοήτευσε και στάθηκε υπέροχη απασχόληση και συντροφιά σε στιγμές που χρειαζόμουν ένα ''κάτι''.
 Οπότε λοιπόν, είναι από αυτές τις στιγμές που κάτι μεγάλο μπαίνει στη ζωή σου και αυτό είναι η μετακόμιση. Βγάζω απέξω τον στρόβιλο των κουτιών, πακέτων κ.τ.λ. και το ατελείωτο κουβάρι που καταλήγει να σε αφήνει το άγχος να τα προλάβεις όλα. Επικεντρώνομαι σε αυτές τις ολιγόλεπτες στιγμές πριν πας να κοιμηθείς, ανάμεσα στα πακέτα και ένα άδειο σπίτι. Το βιβλίο που ήταν από τα πρώτα πράγματα που έφερες μαζί σου και μάλιστα στη τσάντα σου και όχι σε ένα απλό χαρτόκουτο. Αυτό που θα σε κάνει να νιώσεις ξανά την θαλπωρή της προηγούμενης στέγης σου και θα σε κάνει να αφήσεις όλη αυτή την αλλαγή για λίγο στην άκρη. Και αυτό διότι, το βιβλίο σου έφερε μαζί αυτή τη θαλπωρή, τη ζεστασιά και ίσως αποτελεί την πρώτη σου στιγμή μέσα στο καινούργιο σου σπίτι. Όπως κάποιοι άλλοι μαγειρεύουν, κάθονται στο νέο, μεγάλο μπαλκόνι, εσύ προτίμησες να βολευτείς σε μία γωνία (ακόμα και στο πάτωμα) και να βουτήξεις στο κόσμο του φανταστικού. 
 Το ίδιο έκανα και εγώ. Οι αλλαγές όσο και αν φέρνουν πνευματική εξέλιξη, μερικές φορές είναι και δύσκολες. Ωστόσο όσο μικρή και αν ήταν η βαλίτσα μου το βιβλίο καταλάμβανε κατ' ανάγκη και κατ' επιλογή το μεγαλύτερο μέρος. Και όχι ποτέ δεν το άφησα πίσω. Αν είστε από αυτού του είδους ανθρώπων και εσείς, τότε ξέρετε τι εννοώ.

 Αυτό το άρθρο το γράφω με αφορμή το βιβλίο που διαβάζω τώρα, την "Αστυνομία" του Jo Nesbo. Προσωπικά είμαι ιδιαίτερα συναισθηματικός άνθρωπος με μια πολύ περίεργη διαίσθηση για το οτιδήποτε συμβαίνει γύρω του. Τα βιβλία, όπως είναι φυσικό, επηρεάζουν αρκετά αυτή την κατάσταση. Οι χαρακτήρες, οι συνθήκες, όλη η ιστορία έμμεσα και άμεσα χαράσσεται με εκπληκτικο τρόπο στο μικρό σύστημα του μυαλού μου και του δικού σας που προφανώς αγαπάτε τα βιβλία για να διαβάζεται το άρθρο. Πολλές φορές μάλιστα, ταυτιζόμαστε με τα πρόσωπα αυτά και συνεχίζουμε να διαβαζουμε βρίσκοντας μία κάποια παρηγοριά, μία ανακούφιση ή και χαρά. Ένας οξύθυμος χαρακτήρας, ένα πρόσωπο επιρρεπές στις εξαρτήσεις, μια ερωτική απογοήτευση, η σχέση μας με τους γονείς μας ή το σύντροφό μας. Όλα αυτά να αντικατοπτρίζουν εμάς τώρα πια, στη δική μας ρεαλιστική και θεωρητικά απτή ζωή. 
 Αυτό ίσως καταλήξει να αγαπήσουμε τον ήρωα, πολλές φορές να λύσουμε και το δικό μας ζήτημα. Αναρωτηθήκατε όμως αν τελικά καταλήγει να αγαπάμε τον εαυτό μας λίγο περισσότερο και να προσπαθούμε; Γιατί κακά τα ψέμματα το να διαβάζω για τον ευθυνόφοβο επιθεωρητή Χάρι Χόλε δεν με έκανε μόνο να καταλάβω οτι αποποιούμαι μέρος των ευθυνών μου. Με έκανε να ξεκινήσω μια μικρή αυτοκριτική και να προσπαθήσω να το αλλάξω αυτό. Ίσως είναι υπερβολή να λέω πως ένα λογοτεχνικο βιβλίο με έκανε να ανακαλύψω κάτι τέτοιο. Πίσω όμως από αυτό το βιβλίο κρύβεται ένας άνθρωπος που διαμορφώνει τους χαρακτήρες του πάνω σε πραγματικούς χαρακτήρες της πραγματικής ζωής, δηλαδή εμάς. Δεν είναι ψυχολόγος. Απλα δίνει λύσεις στην εξέλιξη της ιστορίας του και τελικά δεν εξιλεώνει μόνο το χαρακτήρα του, αλλά και εμάς τους ίδιους.
Πόσες φορές δακρύσατε, γελάσατε, σχολιάσατε ή αγαπήσατε ένα βιβλίο; Το κάνατε γιατί κάτι σαν έκανε εντύπωση. Ενα τοπίο, κάποια κατάσταση, ένα πρόσωπο. Κάτι που έμμεσα ταυτίσατε με τη δική σας καθημερινότητα. Εγώ, λοιπόν, αυτό το αποκαλώ εξέλιξη. Πνευματική και προσωπική από την άποψη ότι προσπαθείτε να αποδεχτείτε, να διορθώσετε, να γνωρίσετε στοιχεία του εαυτού σας. Να αγαπήσετε, να μοιραστείτε, να πείτε "ο τάδε του βιβλίου έκανε αυτό. Μήπως να το προσπαθήσω; " . Δεν θα χάσετε και κάτι. Μην το θεωρείτε σε καμία περίπτωση γελοίο, να "εισάγετε" κάτι από το βιβλίο στη δική σας ζωή. Άλλωστε μην ξεχνάτε πως το βιβλίο μπορεί να το έγραψε κάποιος που κάθεται δίπλα σας στη καφετέρια.

 Η περηφάνια και η αγάπη μου για την αστυνομική λογοτεχνία μεγαλώνει και άλλο καθώς η αξιέπαινη συγγραφική αρχή της Gillian Flynn τα ''Αιχμηρά Αντικείμενα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, παίρνουν σάρκα και οστά. 
Συγκεκριμένα ο σκηνοθέτης Jean-Marc Vallee, που ήταν υποψήφιος για Όσκαρ (Dallas Buyers Club) και οι ηθοποιοί Amy Adams, Patricia Clarkson, Chris Messina, Eliza Scanlen, όπως και η Gillian Flynn μαζί με τον Marti Noxon που συνυπογράφουν το σενάριο, ενώνουν τις δυνάμεις τους. Το αποτέλεσμα αναμένεται τουλάχιστον εντυπωσιακό, (ελπίζουμε) αρκετά πιστό στο βιβλίο και φυσικά το τηλεοπτικό γεγονός αυτού του καλοκαιριού. Η σειρά μυστηρίου, λοιπόν, κάνει πρεμιέρα στην Αμερική την Κυριακή 8 Ιουλίου 2018 και την ίδια στιγμή θα μπορέσουμε να την δούμε και όλοι εμείς οι Έλληνες λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας και του κινηματογράφου, από την Novacinema.
 Όσο για εμένα θα κάνω τα αδύνατα δυνατά για να παρακολουθήσω τη σειρά, αφού πρώτα κάνω μία βουτιά στο βιβλίο. Και αυτό διότι όλοι ξέρουμε πως όσο να 'ναι τα βιβλία εντυπωσιάζουν πολύ περισσότερο. Επιπλέον, μόλις το διαβάσω θα έχω και μία πιο ολοκληρωμένη άποψη για αυτό, αν και ήδη έχω την αίσθηση πως θα με κάνει να ανατριχιάσω. Ελπίζω να είναι τόσο καλό όσο ακούγεται γιατί τα βραβεία CWA Ian Fleming Steel Dagger και CWA New Blood Fiction Dagger δεν είναι και λίγα. 
 Για όσους το διάβασαν περιμένω πολλά σχόλιά σας και προς Θεού όχι το τι συμβαίνει στο βιβλίο. Απλά να μοιραστούμε την αγωνία και τον ενθουσιασμό.

Το ξέρω ότι πέρασε καιρός από το τελευταίο άρθρο μου, αλλά το συνονθύλευμα της καθημερινότητας με είχε πάρει μαζί του για δύο μήνες περίπου.  Ωστόσο επέστρεψα και σε λίγο έρχονται νέες κριτικές βιβλίων!
 Προς το παρόν ήθελα να σας ανακοινώσω πως επιτέλους άνοιξα το δικό μου online shop στο etsy, όπου όλοι οι βιβλιοφάγοι ή μη μπορούν να πάρουν τους δικούς τους σελιδοδείκτες. Αυτοί είτε αφορούν αγαπημένα βιβλία είτε είναι γενικού περιεχομένου, όλοι σχεδιασμένοι με αγάπη και μεγάλη λεπτομέρεια. Το shop μπορείτε να το βρείτε πατώντας το ακόλουθο link : BookishJasmine 
Θα χαρώ πολύ να σας ετοιμάσω όποιον σελιδοδείκτη θέλετε και ελπίζω σύντομα να φέρω νέα βιβλιόφιλικα προϊόντα!

 Είμαι τόσο ενθουσιασμένη για τη συνεργασία μου με τη  Φωτεινή από το "Island Diaries"!! Η ταλαντούχα Φωτεινή διατηρεί ένα υπέροχο site και συγχρόνως έχει δημιουργήσει το δικό της planner για όσους λατρεύουν την οργάνωση  ή απλώς...τα planner! Οπότε ένα από αυτά θα το έχετε και εσείς ως δώρο. Θα κληρώσουμε ένα planner και μία τυχερή/ος θα το αποκτήσει. Για να πάρετε μέρος πρέπει να συνδεθείτε στο instagram, μια και ο διαγωνισμός τρέχει στο προφίλ μου @_iasmos 
Καλή επιτυχία σε όλους!

Να διευκρινίσω πως αυτό το άρθρο είναι καθαρά προσωπικό και πως αν και μικρός ο τίτλος διόλου εύκολο δεν είναι η επεξήγησή του. Και αυτό διότι ποτέ δεν θα μπορέσω να καθορίσω τι ακριβώς σημαίνει για εμένα η ποίηση. Τι αντιπροσωπεύει, τι μου θυμίζει και με τι την ταυτίζω. Παρόλα αυτά θα κάνω μία προσπάθεια να παρουσιάσω ό,τι μπορώ.
 Καταρχάς η ποίηση, αποκτά πολλούς ρόλους στη ζωή μου. Όμως πάντα σαν ουσία είναι η ίδια. Μπορεί να είναι φίλη, όταν χρειάζομαι ένα στήριγμα, εχθρός όταν οι λέξεις αποκαλύπτουν, χωρίς να το θέλω, τη συναισθηματική μου γύμνια, απόδειξη ότι αξίζω αυτό που προορίζεται για εμένα αλλά δεν το πιστεύω. Ποίηση είναι μία άλλη πλευρά του εαυτού μου.
 Προσωπικά, ποτέ δεν κατάφερα να αποδώσω στο χαρτί, όπως πρέπει, όλα αυτά που νιώθω. Πάντα κάτι παρέλειπα, κάτι δεν μπορούσα να εκφράσω ή ήμουν τόσο ταραγμένη που απλά εγκατέλειπα την προσπάθεια. Όμως η ποίηση ήταν το κλειδί. Με δύο λέξεις μπορούσα να αποδώσω την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Ακόμα μπορώ, μια και παρατήρησα ότι έβαλα παρελθοντικό χρόνο. Και αυτό είναι το υπέροχο και συνάμα μυστήριο. Η ομορφιά της ποίησης. Να ολοκληρώνεσαι με δύο λέξεις και όταν το διαβάζει ο άλλος να το λαμβάνει όπως ο ίδιος πιστεύει. Αυτό είναι ένα άλλο κομμάτι.
 Η ανάγνωση από τους άλλους. Νιώθω την υποχρέωση, από τη στιγμή που γράφω ποίηση, να δίνω την ευχαρίστηση στον ανάγνωστη, να λαμβανει τις δύο λέξεις όπως αυτός θέλει. Εγώ μπορεί να γράφω για ευτυχία και αυτός να βλέπει τη δυστυχία. Είναι και αυτή μία άποψη. Διπλή, βέβαια, χαρά για εμένα. Και αυτό διότι η ποίηση ως είδος όχι μόνο προσφέρει ελευθερία σε αυτόν που τη δημιουργεί αλλά και σε αυτόν που τη διαβάζει. Οπότε, αγαπώ να διαβάζουν τα ποιήματα μου για να μάθω πως  εκλαμβάνουν το περιεχόμενο τους. 
 Πολλές φορές όμως, δεν το θέλω, για να είμαι ειλικρινής. Ναι μεν βλέπω το τι νιώθουν αλλά είναι και αναμενόμενο ότι εμμέσως θα ανακαλύψουν κάτι από τη ψυχή μου. Οι δύο λέξεις, που σας έλεγα, επειδή ακριβώς είναι δύο λέξεις, έχουν συμπυκνωμένα όλα τα συναισθήματα μου. Και είμαι σίγουρη πως ο καθένας θα βλέπει ένα κομμάτι των συναισθημάτων μου. Συνήθως μου είναι ανεπιθύμητο. Δεν ξέρω γιατί αν με ρωτήσετε. Ίσως είναι κομματιαυ του εαυτού μου, απαγορευμένα ακόμα και για εμένα.   Ωστόσο υπάρχουν και ποιήματα που κρύβουν αλήθειες, τις οποίες δεν μπορώ να αποκαλύψω πάρα μόνο μέσω αυτών. Αγάπη, πάθος, επιτυχία, αποτυχία, απογοήτευση. Θεωρώ πως ένα ποίημα μου θα μπορούσε να δηλώσει πολλά. Και είμαι τυχερή που έχω αυτόν τον τρόπο για να δείξω τι νιώθω, μια και δεν εκφράζομαι ιδιαίτερα με τον προφορικό λόγο.
 Εν κατακλείδι, η ποίηση είναι ένα τεράστιο μονοπάτι για εμένα. Όχι ένα νομίζω. Ο καθένας ακολουθεί το δικό του και είναι διαφορετικό. Το καθένα έχει τη μαγεία του, τον έρωτα του μα ποτέ τέλος. Ακόμα και με το θάνατο του δημιουργού, η ποίηση του μένει να αιωρείται, ουσιώδης και πλούσια. Και αυτό είναι που αγαπώ. Όχι η δόξα μετά θάνατον από τους άλλους. Αλλά η αίσθηση της ύπαρξης μετά θάνατον.

• How did you start bookstagram? It was the reason you made your account or not?

• How did you come up with your bookstagram name?

• How did you cοme up with your first theme?It was a spesific theme or just photos and why?

• What or who inspires you?  

• Which is the reason you have been part of this community?

• Do you want to be a "big" account or "small" and why? Does the followers count to you?

• Do you interact with your followers and have you made friends? If so do you like this and why?

• Why do you love books? What do they mean to you?

• Which is your favorite book and why?

• Tell me two bookish fun facts about you!

• Which is you favorite photo of your feed? (Upload it)

• Tell me your biggest dream of being a part of bookstagram? Which the most exciting thing you wanna do/be?

• Do you spend more money for your bookstagram or not? Do you think it worths?

• Have you ever thought of giving up and why?

• Have you received negative comments/messages about you or your feed and how do you act?

• Lastly, what would you advice someone who starts bookstagram?

• How did you start bookstagram? It was the reason you made your account or not?

• How did you come up with your bookstagram name?

• How did you cοme up with your first theme?It was a spesific theme or just photos and why?

• What or who inspires you? 

• Which is the reason you have been part of this community?

• Do you want to be a "big" account or "small" and why? Does the followers count to you?

• Do you interact with your followers and have you made friends? If so do you like this and why?

• Why do you love books? What do they mean to you?

• Which is your favorite book and why?

• Tell me two bookish fun facts about you!

• Which is you favorite photo of your feed? (Upload it)

• Tell me your biggest dream of being a part of bookstagram? Which the most exciting thing you wanna do/be?

• Do you spend more money for your bookstagram or not? Do you think it worths?

• Have you ever thought of giving up and why?

• Have you received negative comments/messages about you or your feed and how do you act?

• Lastly, what would you advice someone who starts bookstagram?

• How did you start bookstagram? It was the reason you made your account or not?

• How did you come up with your bookstagram name?

• How did you cοme up with your first theme?It was a spesific theme or just photos and why?

• What or who inspires you? 

• Which is the reason you have been part of this community?

• Do you want to be a "big" account or "small" and why? Does the followers count to you?

• Do you interact with your followers and have you made friends? If so do you like this and why?

• Why do you love books? What do they mean to you?

• Which is your favorite book and why?

• Tell me two bookish fun facts about you!

• Which is you favorite photo of your feed? (Upload it)

• Tell me your biggest dream of being a part of bookstagram? Which the most exciting thing you wanna do/be?

• Do you spend more money for your bookstagram or not? Do you think it worths?

• Have you ever thought of giving up and why?

• Have you received negative comments/messages about you or your feed and how do you act?

• Lastly, what would you advice someone who starts bookstagram?