Βιβλία

Luca Ricci: Το καλοκαίρι

6:11:00 μ.μ.

 


 Προφανώς και το ξεκίνησα από τον τίτλο του. Ήταν από τα βιβλία που με τράβηξε λόγω του σχετικού του τίτλου, χωρίς να διαβάσω την περίληψη, για να μάθω περί τίνος πρόκειται. 

Στις πρώτες σελίδες του μου φάνηκε ενδιαφέρον, καθώς ο πρωταγωνιστής πήγαινε κάθε χρόνο, σε μία παραθαλάσσια πόλη της Ιταλίας, στην οποία είχαν εξοχικό με τη σύζυγό του και παραθέριζαν. Η προσωποποίηση, δηλαδή, αυτής της καλοκαιρινής σιέστας που όλοι θα "παίρναμε" μαζί μας στην παραλία ή απλά στο μπαλκόνι του σπιτιού μας. 

Ο πρωταγωνιστής είναι συγγραφέας. Όχι πετυχημένος, αλλά αρκετά πνευματώδης. Θα έλεγα προκλητικά, ειρωνικά και κυνικά πνευματώδης σε σημείο που πολλές φορές θεώρησα πως προκαλούσε την ίδια του την κακιά τύχη. Ο γάμος του, είναι ιδιαίτερος, με την έννοια πως η επικοινωνία με την σύζυγό του αφορούσε θέματα που θα μπορούσαν να συζητήσουν και δύο ξένοι: για τον κόσμο, τον πολιτισμό, την λογοτεχνία, τις ερωτικές σχέσεις. Αυτό που μένει σε όλο το βιβλίο είναι η εμμονή - όχι έρωτας, κατ'εμέ - με μία μικρότερη σε ηλικία, από αυτόν, κοπέλα, η οποία έρχεται και αυτή για διακοπές στην ίδια πόλη και κάθε καλοκαίρι. Όλες οι σελίδες του κυλάνε κάπως έτσι. Αργά, μελαγχολικά, σαν ένα καυτό, καλοκαιρινό μεσημέρι και θα μπορούσα να πω πως δεν μου έφτιαξε ιδιαίτερα την διάθεση, παρά με έκανε να αισθανθώ κάπως άβολα σε κάποια σημεία του.

Λίγα λόγια:

Ένα αυγουστιάτικο βράδυ ένας άντρας πρωτοσυναντά μια κοπέλα στο τραπέζι ενός παραθαλάσσιου ρεστοράν. Εκείνη εμφανίζεται μπροστά του ως η επιθυμία που δεν είχε εκφράσει, εκπληρωμένη από ένα αστέρι που δεν είχε δει να πέφτει. Κι όμως, αυτή η τυχαία συνάντηση τον στιγματίζει κι ανάμεσα στους δυο τους ξεκινά μια ιδιαίτερη ιστορία, κάθε καλοκαίρι, σαν ένα σταθερό ραντεβού. Γύρω τους η Ρώμη και το παραθαλάσσιο θέρετρο Τσιρτσέο είναι λουσμένα στο ίδιο αμείλικτο φως που τυφλώνει τους ήρωες του Καλοκαιριού.

Trudi Kanter: Κάποια κορίτσια, κάποια καπέλα και ο Χίτλερ

10:21:00 μ.μ.

 


Το συγκεκριμένο βιβλίο, δεν με εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Ίσως να σας προκαταβάλλω, αλλά μην σας αποτρέψει από το να το διαβάσετε. Η ιστορία του, φαίνεται αρκετά συγκινητική, μια και στην αρχή της σκοτεινής εποχής του Χίτλερ, η πρωταγωνίστρια προσπαθεί να βγάλει από τη χώρα την οικογένεια της και τον αρραβωνιαστικό της, συνειδητοποιώντας πως η καταστροφή και ο θάνατος πλησιάζουν. Αυτό που με τράβηξε όμως περισσότερο είναι η αισθητική που προβάλλει η συγγραφέας. Θα σας εξηγήσω τι εννοώ. Η πρωταγωνίστρια φτιάχνει καπέλα για τις κυρίες της υψηλής κοινωνίας, παρακολουθεί επιδείξεις μόδας και ταξιδεύει σε κάθε χώρα που έχει να της προσφέρει γνώσεις για τη μόδα και την όμορφη ζωή. Αυτό ήταν που απόλαυσα περισσότερο. Με την έννοια πως η καλή ζωή της δεν συνεπαγόταν και με το να βολευτει σε αυτήν, αλλά να εξελιχθεί και να φροντίσει την οικογένεια της.


Λίγα λόγια: 

Το 1938, η εντυπωσιακά όμορφη και χαρισματική Τρούντι Κάντερ σχεδιάζει καπέλα για τις πιο καλοντυμένες κυρίες της Βιέννης. Συχνάζει στα περίφημα κοσμικά καφέ και κάποια στιγμή ερωτεύεται παθιασμένα τον Βάλτερ Έρλιχ, έναν γοητευτικό επιχειρηματία. Ωστόσο, καθώς τα τανκς του Χίτλερ προελαύνουν στην Αυστρία, ο κόσμος αυτού του νεαρού ζευγαριού Εβραίων καταρρέει.

Με πρόζα που πετάει σπίθες, το Κάποια κορίτσια, κάποια καπέλα και ο Χίτλερ αφηγείται την αληθινή ιστορία της απίστευτης διαφυγής της Τρούντι και του Βάλτερ από τη Βιέννη στην Πράγα και από εκεί στο βομβαρδιζόμενο Λονδίνο, εν μέσω της φρίκης που κατάπινε ολόκληρη την Ευρώπη.

Το κουράγιο, η ευρηματικότητα και η επιμονή της, που κράτησαν την ίδια και τον αγαπημένο της ζωντανούς, καθιστούν τούτο το βιβλίο ένα ανεξίτηλο ιστορικό αγάπης και επιβίωσης.

Ιφιγένεια Τέκου: Το καλό μπλε σερβίτσιο

11:03:00 π.μ.


 Διαβάσαμε ξανά βιβλίο από Έλληνα συγγραφέα και όσοι γνωρίζετε τις βιβλιοκριτικές μου, σίγουρα δεν είναι πολλές οι φορές που έχω να κάνω με Έλληνες. 

Το συγκεκριμένο ήταν ενδιαφέρον. Ένα θέμα ευρύ γνωστό και αρκετά διαδεδομένο στην ελληνική λογοτεχνία. Αναφέρομαι, στην καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Η συγγραφέας συλλέγει τις μνήμες τις οικογένειας της και γράφει κάτι πολύ όμορφο και συγκινητικό: την ιστορία μιας άλλης οικογένειας, η οποία περνάει από χίλια κύματα και εν τέλει βρίσκει την γαλήνη και την ευτυχία στην Αθήνα.

Δεν μπορώ να πω πως η γραφή ήταν αρκετά προσεγμένη σε πολλά σημεία. Και αυτό διότι πολλές φορές οι διάλογοι, ήταν βεβιασμένοι και η κατάληξη τους αρκετά προφανής. Ωστόσο η ιστορία στο σύνολο της ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Μαθαίνεις κάποια πράγματα για τους κατασκόπους της εποχής, ιστορικά γεγονότα φυσικά, αλλά και την δύναμη και το κουράγιο που μπορεί να έχει μια οικογένεια σε τέτοιου είδους τραγωδίες.


Λίγα λόγια:

ΣΜΥΡΝΗ 1913. Η Μαργή, πληροφοριοδότρια των Βρετανών, αισθάνεται τα δάχτυλα του Τούρκου διώκτη της να σφίγγουν τον λαιμό της, την ανάσα της να κόβεται. Η εντεκάχρονη κόρη της Διδώ, με τα παράξενα μάτια που όλοι τα κοροϊδεύουν και τα φοβούνται, τίθεται μαζί με τον αδελφό της υπό την προστασία του λεβαντίνου Έντουαρντ, συνεργάτη της Βρετανικής Μυστικής Υπηρεσίας. Εκείνος θα αντιληφθεί την ιδιαίτερη ευφυΐα της και θα αναλάβει να της προσφέρει, μέσα στα επόμενα χρόνια, όλα τα εφόδια που θα τη μετατρέψουν σε πολύτιμη κατάσκοπο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να κρύψει το ανόσιο αίσθημα που γεννιέται για την προστατευόμενή του.

Η μέρα της φωτιάς και της καταστροφής θα σημαδέψει για πάντα τη Διδώ. Κουβαλώντας βαριές απώλειες στις αποσκευές της, θα πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς, δημιουργώντας μια νέα ζωή στην Ελλάδα, σε έναν τόπο που ταλανίζεται από τα δικά του προβλήματα.

Ένα πιάτο που ράγισε στο ταξίδι για τη νέα πατρίδα θα υπενθυμίζει σε όλους πως ό,τι σπάει ξανακολλάει και ό,τι καταστρέφεται μπορεί να φτιαχτεί από την αρχή.

Ένα μυθιστόρημα πλημμυρισμένο από τους ηδονικούς αναστεναγμούς της Σμύρνης πριν από την Καταστροφή, τους ψιθύρους των μυστικών υπηρεσιών που έδρασαν τότε εκεί και τον έρωτα που μπορεί να γεννηθεί από δυο μάτια διαφορετικού χρώματος.

Claire Pooley: Το πράσινο σημειωματαριο

2:42:00 μ.μ.

 


Διάβαζα το συγκεκριμένο βιβλίο πολύ καιρό, λόγω έλλειψης χρόνου, αλλά ταυτόχρονα το απολάμβανα αρκετά. Ήταν βαθύ, συγκινητικό, ιδιαίτερο. Με διάφορα πρόσωπα, τα οποία είχαν ξεχωριστές προσωπικότητες, τις δικές τους ανασφάλειες, αλλά και τόσα προτερήματα. Ενώθηκαν όλοι λόγω αυτού του τετραδίου, που ο καθένας το έβρισκε στον δρόμο του και έβλεπε πάνω του τον τίτλο "Το πείραμα της αυθεντικότητας". Έτσι και συναντήθηκαν πέντε άνθρωποι, που βίωναν ο καθένας τις δυσκολίες του και είχε τα όνειρα του. 

Δεν το βαρέθηκα καθόλου. Μου άρεσε πάρα πολύ, που είχα να κάνω με 5 διαφορετικές προσωπικότητες και άρα εν μέρει με πέντε διαφορετικές ιστορίες. Όλες ήταν τόσο ενδιαφέρουσες που δεν άφησα το βιβλίο, καθόλου από τα χέρια μου. Ο Τζούλιαν ήταν κατά κάποιο τρόπο, αυτός που πυροδότησε αυτές τις συζητήσεις και ενώ πιστεύεις πως προσπαθεί να εξιλεωθεί, η πλοκή αλλού καταλήγει. 

Πολύ τρυφερό, βαθύ, όπως προείπα, χιουμοριστικό για τις εκπλήξεις που σου επιφυλάσσει η ζωή και πάρα πολύ αληθινό.

Λίγα λόγια:

Όλοι λένε ψέματα για τη ζωή τους. Τι θα γινόταν όμως αν μοιραζόσουν την αλήθεια;


Αυτή είναι η ερώτηση που γράφει σ’ ένα ανοιχτοπράσινο σημειωματάριο με την επιγραφή «Το πείραμα της αυθεντικότητας» ο Τζούλιαν Τζεσόπ, ένας εκκεντρικός ζωγράφος εβδομήντα εννέα ετών. Αφήνει το τετράδιο στο καφέ της Μόνικα στην Οδό Φούλαμ πυροδοτώντας έτσι μια αλυσίδα γεγονότων που θα αλλάξει τις ζωές των έξι πρωταγωνιστών. Στο σημειωματάριο αυτό ο καθένας τους θα αποκαλύψει τις ενδόμυχες αλήθειες και επιθυμίες του και μέσα από την αλληλεπίδρασή τους θα ανακαλύψουν όλοι τη δύναμη αλλά και τον κίνδυνο της ειλικρίνειας.

Ραφαέλ Ναδάλ: Ο γιος του Ιταλού

11:10:00 μ.μ.


 "Ο γιός του Ιταλού" είναι ένα συγκινητικό βιβλιο. Αυτό σκέφτηκα όταν το τελείωσα, αλλα και σε πολλά σημεία του καθώς το διάβαζα. Σου βγάζει μια σιωπηλή και έντονη συγκίνηση, ωστόσο που δεν εκφράζεται πότε ως δράμα. Είναι αληθινά γεγονότα, αληθινοί άνθρωποι που γνωρίζουν από τη σκληρότητα της ζωής και πως κάποιες φορές το συναίσθημα δεν έχει τόσο χώρο, όταν πρέπει να φροντίσεις για να επιβιώσεις αλλά και για να επιβιώσει η οικογένεια σου. Σίγουρα, ωστόσο η οικογένεια παίζει μεγάλο ρόλο. Από το παρελθόν μέχρι και το μέλλον του Τσίρο του πρωταγωνιστή, ο οποίος προσπαθεί να βρει τον πατέρα του και αρχίζει να ανακαλύπτει σιγά σιγά το νήμα της ιστορίας. Μιας ιστορίας δικής του και ταυτόχρονα το ποιος πραγματικά είναι.

Αξιόλογο και ενδιαφέρον βιβλίο, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και πρόσωπα που έχουν αντιμετωπίσει δυσκολίες που δεν αγνοείς.


Λίγα λόγια:

4 Σεπτεμβρίου 1943. Το Roma, θωρηκτό του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού, αποπλέει από τη ναυτική βάση της Λα Σπέτσια, αλλά στα στενά του Μπονιφάτσιο βομβαρδίζεται από τη Λουφτβάφε. Οι επιζώντες ξεκινούν ένα ταξίδι που θα τους οδηγήσει στο Κάλντες ντε Μαλαβέγια, ένα μικρό χωριό της Καταλονίας όπου θα εγκατασταθούν σε αναμονή της επιστροφής τους στην Ιταλία. Εκεί, ο Τσίρο, ένας από τους Ιταλούς ναύτες, που σφυρίζει διαρκώς ναπολιτάνικα τραγούδια, συναντά την Τζοάνα, μια παντρεμένη γυναίκα που φυτεύει γαρίφαλα για να βρει διέξοδο από τον τελματωμένο γάμο της.


Εξήντα χρόνια αργότερα, μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο Ματέου αποφασίζει να βρει τον άντρα που όλοι πιστεύουν ότι είναι ο πραγματικός του πατέρας.

Popular Posts

Like us on Facebook

Flickr Images

Ξεκίνησα αυτό το blog για να ικανοποιήσω το πάθος μου για τα βιβλία και την συγγραφή. Μπορεί να γίνεται "χαμός" από διάφορα άρθρα τελείως άσχετα μεταξύ τους αλλά ο καθένας δεν έχει μόνο ένα χαρακτηριστικό στην προσωπικότητά του.