Βιβλία

Luke Jerod Kummer: Η μπλε περίοδος

9:08:00 μ.μ.

 


 Επόμενο βιβλίο για τον Φεβρουάριο, ήταν "Η μπλε περίοδος", που διαβάζοντας τον τίτλο, δεν ξέρεις ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Είναι, λοιπόν, μία μυθοπλασία γύρω από την ζωή του διάσημου ζωγράφου, Πάμπλο Πικάσο. 

Είχα μεγάλη περιέργεια να το διαβάσω, μιας και δεν γνωρίζω ιδιαίτερα από ζωγραφική, παρά μόνο να την σέβομαι και να την εκτιμώ. Ο Πικάσο, δεν είναι του γούστου μου, όμως το συγκεκριμένο βιβλίο, το διάβασα με όρεξη και δεν το βαρέθηκα καθόλου. Ξεκινάει από τη γέννηση του ζωγράφου, σε μία οικογένεια με πατέρα ζωγράφο που είναι παθιασμένος με την τέχνη και ζει μέσα από αυτήν. Μου άρεσε σχεδόν κάθε σκηνή από το βιβλίο. Όλο το ταξίδι της ζωής του Πικάσο και ο τρόπος, με τον οποίο ο συγγραφέας περιγράφει τις συνθήκες διαβίωσης εκείνης της εποχής. Αναφέρομαι στη φτώχεια, την έλλειψη υγιεινής, τα θέματα πίστης, ακόμα και την σύφιλη που θέριζε λόγω της διασημότητας των πορνείων. Αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο και προσωπικά θαυμάζω τους συγγραφείς που γράφουν μυθοπλασία, αλλά μπορούν να αποτυπώσουν την κουλτούρα εκείνης της εποχής με έναν τρόπο που κάνει τον αναγνώστη να ξεχνά πως πρόκειται για κάτι μη πραγματικό.

Κατά τ' άλλα θα έχετε την ευκαιρία να πάρετε μία γεύση από το πως ίσως θα ήταν η προσωπικότητα του Πάμπλο Πικάσο ως έφηβος. Δηλαδή το πως ξεκίνησε να αγαπάει την ζωγραφική, τις σχέσεις του με την οικογένεια του, τους φίλους του, την ιδιόρρυθμη και με μεγάλο βάθος προσωπικότητα του. Και αυτό διότι ο συγγραφέας ανέπτυξε τους χαρακτήρες, τον καθένα ξεχωριστά με τρόπο που κανείς δεν χανόταν στην εξέλιξη του βιβλίου. Σας το συστήνω.


Λίγα λόγια:

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για την τραγική ερωτική ιστορία που έφερε τον νεαρό Πάμπλο Πικάσο στο χείλος της καταστροφής και ταυτόχρονα άναψε την πρώτη σπίθα της δημιουργικής ιδιοφυίας του.

Από τα θορυβώδη μπαρ της Βαρκελώνης έως τους φωτεινούς δρόμους του Παρισιού, ο Πάμπλο Πικάσο βιώνει, στο γύρισμα του 20ού αιώνα, τις απολαύσεις αλλά και τη μιζέρια της μποέμικης ζωής μαζί με τον επαναστάτη ποιητή και φίλο του Κάρλες Καζαχέμας.

Οι δυο νεαροί καλλιτέχνες δραπετεύουν από την οικογενειακή δυστυχία και τις προσδοκίες των γονιών τους, αναζητώντας δημιουργική διέξοδο, και βρίσκουν την έμπνευση στα ναρκωτικά, την εξαθλίωση και τις απελευθερωμένες γυναίκες της Μονμάρτρης.

Απολαμβάνουν την έντονη ζωή τους και τίποτα δεν μπορεί να τους χωρίσει,  μέχρι που εμφανίζεται στο προσκήνιο μια μαυρομάλλα αινιγματική μούσα. Το πάθος των δυο καλλιτεχνών για τη Ζερμέν θα πάρει ολέθρια τροπή. Μέσα στην απόγνωση, ο Πικάσο ανακαλύπτει μια χρωματική παλέτα στην οποία παραδίδει τους δαίμονές του και αρχίζει να ζωγραφίζει, μένοντας για πάντα στην ιστορία.

Βιβλία

Lara Prescott: Όσα κρατήσαμε κρυφά

7:47:00 μ.μ.

 

Το συγκεκριμένο βιβλίο κατ' εμέ, είναι ένα κρυμμένο διαμάντι. Από αυτά που  ξετυλίγονται σταδιακά και αφήνουν τη μαγεία τους ανεξίτηλη.

Το ξεκίνησα όντως με χαμηλές προσδοκίες και δεν γνώριζα ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Ωστόσο, συνειδητοποίησα ότι είχα να κάνω με δύο ιστορίες που ουσιαστικά ήταν συνδεδεμένες. Από τη μια ο Μπόρις Πάστερνακ με το "Δόκτωρ Ζιβάγκο", την ιστορία του και την ερωτική του ζωή. Και από την άλλη οι δαχτυλογράφοι και τα κρυμμένα τους μυστικά. Τόσο καλογραμμένο και αξιόλογο βιβλίο. Θίγει ζητήματα ευαίσθητα, με έναν πολύ διακριτικό και όμορφο τρόπο. Δεν με προβλημάτισε τίποτα, αντίθετα με συγκίνησε η ιστορία τόσο της Όλγας, της ερωμένης του Πάστερνακ, όσο και της Ιρίνας. Μακάρι να μπορούσα να σας πω περισσότερα. Θα θαυμάσω, ωστόσο μόνο την δεξιοτεχνία της συγγραφέως, να συνδυάσει ιστορία και συναίσθημα με έναν δουλεμένο τρόπο που σέβεται και τα δύο αυτά μέρη. Εντυπωσιακό βιβλίο. Αξίζει την κάθε σελίδα του. 





Λίγα λόγια:

Κανείς δεν ρίχνει δεύτερη ματιά στις δακτυλογράφους.
Κανείς δεν ξέρει ότι δύο από αυτές διακινούν απόρρητες πληροφορίες.
Που αφορούν ένα βιβλίο, στο μέγεθος του βιβλίου που έχετε στα χέρια σας.
Στις σελίδες του κρύβεται μια ιστορία αγάπης που θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο. Αλλά όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει και πόνος.
Και όπου υπάρχει πλεκτάνη υπάρχει και θανάσιμος κίνδυνος. 

Βιβλία

Tana French: Σκοτεινός Κήπος

10:11:00 μ.μ.

  


 Επιτέλους το τελείωσα. Και λέω "επιτέλους" γιατί ήταν το μεγαλύτερο σε όγκο, βιβλίο που διάβασα όλο το 2020. Μου πήρε σχεδόν ένα μήνα, η αλήθεια είναι πως δεν το βαρέθηκα γιατί οι σκηνές άλλαζαν διαρκώς, όμως δεν είχε το κάτι συνταρακτικό για να σε κρατάει σε αγωνία. 

Πρόκειται για βιβλίο μυστηρίου. Έχω διαβάσει ξανά Tana French και είναι ιδιαίτερα αξιόλογη συγγραφέας, ωστόσο από το συγκεκριμένο, έλειπε κάτι. Ο πρωταγωνιστής, ο Τόμπι, λόγω μίας ληστείας που κόντεψε να τον σκοτώσει και της αρρώστιας του θείου του, αναγκάζεται να επιστρέψει στο Σπίτι του Κισσού, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Όμως, η ανακάλυψη ενός κρανίου στον κήπο, θα τον φέρει αντιμέτωπο με το παρελθόν του για το οποίο δεν γνώριζε τελικά και τόσα πολλά πράγματα. Όντως οι αναμνήσεις ξετυλίγονται αργά και αρκετά ισορροπημένα και ίσως αυτό είναι και το στοιχείο που δεν άφησα το βιβλίο από τα χέρια μου. Συνεχώς θα μάθαινα κάτι καινούργιο για το παρελθόν είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο. Επίσης το Σπίτι του Κισσού, ως περιβάλλον ήταν αρκετά ενδιαφέρον. Υπέροχες περιγραφές ενός σπιτιού αρκετά παλιού, που φιλοξένησε γενιές της οικογένειας του Τόμπι, που έχει μία αίσθηση πολυκαιρισμένου βιβλίου, βαριών επίπλων και κάτι πολύ ανάλαφρο και οικογενειακό. Η French, φροντίζει να προσθέσει και μία νότα μυστηρίου, ωστόσο κατ' εμέ είναι κάπως αδύναμη, καθώς το θέμα του κρανίου είναι ελάχιστα προβλέψιμο.

Εν τέλει, θα σας πρότεινα να το διαβάσετε, γιατί η French γνωρίζει να κρατά μία ροή, να βρίσκει πάντα λόγους που κρατάνε το ενδιαφέρον του αναγνώστη της. Μπορεί το συγκεκριμένο να υστερεί στο θέμα του μυστηρίου, αλλά ο μεγάλος όγκος του, δεν υστερεί καθόλου σε ποιότητα.


Λίγα λόγια:

Ο Τόμπι ήταν ανέκαθεν τυχερός στη ζωή του. Ώσπου μια νύχτα όλα αλλάζουν. Μια βάναυση επίθεση τον αφήνει τραυματισμένο - δεν θα είναι πια ποτέ ο ίδιος άνθρωπος. Αναζητά καταφύγιο στο πατρικό του, ένα σπίτι γεμάτο όμορφες αναμνήσεις από τα καλοκαίρια του και τα εφηβικά πάρτι με τα ξαδέλφια του. Λίγο μετά την άφιξή του εκεί όμως, στη γέρικη φτελιά του κήπου θα βρεθεί κρυμμένο ένα κρανίο. Και καθώς ο κλοιός των αστυνομικών αρχίζει να σφίγγει γύρω από την οικογένειά του, ο Τόμπι θα αναγκαστεί να επανεξετάσει όσα γνωρίζει για τους αγαπημένους του, για το παρελθόν του και, τελικά, για τον ίδιο.

Για ποιες πράξεις είμαστε ικανοί, αν δεν γνωρίζουμε πια ούτε τον εαυτό μας; 

Βιβλία

Romy Hausmann: Καλό μου παιδί

10:55:00 μ.μ.


  Ένα ακόμα θρίλερ για αυτή τη χρονιά. Ίσως και το τελευταίο, από ότι φαίνεται. Δεν με απογοήτευσε καθόλου, αντίθετα με μπέρδεψε τόσο πολύ που μπορώ να πω ότι το χάρηκα. Με την έννοια του ότι έπρεπε να βάλω το μυαλό μου να σκεφτεί, να συνδέσει πρόσωπα, χρονολογίες, γεγονότα. Αν, σας πω γιατί, θα σας περιγράψω όλο το βιβλίο. Αυτό που πρέπει να γνωρίζετε, είναι ότι πρόκειται για μία απαγωγή μίας φοιτήτριας που κράτησε δεκατέσσερα χρόνια. Έμενε σε μία καλύβα και ο απαγωγέας της είχε δημιουργήσει την τέλεια οικογένεια μαζί με τα παιδιά που είναι εκεί. 

Μετά από δεκατέσσερα χρόνια, η Γιασμίν, το επόμενο θύμα, δραπετεύει για πρώτη φορά. Από τότε ξεκινά ένα ανελέητο κυνήγι, καθώς ο απαγωγέας δεν είναι νεκρός, όπως νόμιζε.

Προσωπικά μου άρεσε πολύ που υπήρχαν στοιχεία ψυχολογίας. Ψυχολογική σκιαγράφηση των προσώπων και τον αντίκτυπο που έχει στο θύμα όλη αυτή η εμπειρία. Το συγκεκριμένο βιβλίο, ίσως δεν σας εκπλήξει από την άποψη του ποιος είναι ο απαγωγέας, όσο από το πως ξετυλίγεται η πλοκή και ύστερα ξαναμπλέκεται μέσα στο χρόνο. Αξίζει!


Λίγα λόγια:

ΕΚΕΙΝΟΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ.
ΣΑΝ ΘΕΟΣ.
Μια καλύβα στο δάσος, χωρίς παράθυρα. Η ζωή της Λένας και των δύο παιδιών της ακολουθεί αυστηρούς κανόνες: γεύματα, τουαλέτα, μελέτη, όλα ακολουθούν ευλαβικά ένα προκαθορισμένο πρόγραμμα. Ο πατέρας μεριμνά για την τροφή, τους προστατεύει από τους κινδύνους του έξω κόσμου και φροντίζει να έχουν πάντα τα παιδιά του μια μητέρα - όποιο κι αν είναι το κόστος.
Αλλά μια μέρα η μητέρα καταφέρνει να αποδράσει. Και τότε ξεκινάει ο πραγματικός εφιάλτης. Διότι πολλά δείχνουν ότι ο πατέρας θέλει πάση θυσία να πάρει πίσω αυτό που του ανήκει. Η αστυνομία μαζί με την οικογένεια της Λένας προσπαθούν απεγνωσμένα να ενώσουν τα κομμάτια ενός παζλ που δεν φαίνεται να ταιριάζουν μεταξύ τους. Τι απ' όλα συμβαίνει πραγματικά και τι είναι προϊόν παράνοιας;

Βιβλία

Adam Kay: Χριστουγεννιάτικη Εφημερία

3:44:00 μ.μ.

 


 Είχα ανάγκη να διαβάσω ένα βιβλίο που να με βάζει στο εορταστικό κλίμα και φυσικά να με κάνει χαρούμενη. Τελικά, βρήκα κάποιο, το οποίο κάνει και τα δύο και το καλύτερο - με κάνει να γελάω. Ήταν απίστευτα ξεκαρδιστικό, με ένα χιούμορ, που σίγουρα θα το χαρακτήριζα έξυπνο και πνευματώδες.

Ο συγγραφέας είναι και ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, που μας διηγείται τα Χριστούγεννα, τα οποία πέρασε στο νοσοκομείο καθώς είχε εφημερία. Τα περιστατικά είναι πολλά και αρκετά ενδιαφέροντα,  αν σκεφτείτε πως, ειδικά τις γιορτινές περιόδους συμβαίνουν διάφορα απρόοπτα. Δεν διστάζει να γράφει τα δικά του σχόλια, να εκφράζει την αγανάκτηση του, το καυστικό του χιούμορ αλλά και τη συμπόνια του σε ασθενείς που το χρειάζονται. Τρυφερό αλλά και χιουμοριστικό, καθημερινό αλλά και ιδιαίτερο, σίγουρα είναι ένα βιβλίο κάπως διαφορετικό από αυτά που έχουν θέμα τους τα Χριστούγεννα. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Όσοι έχουν φόβο με τα νοσοκομεία, δεν νομίζω να το νιώσουν τόσο με το συγκεκριμένο.

Λίγα λόγια:

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και στους δρόμους αντηχούν οι νότες του Jingle Bells, αλλά 1,4 εκατομμύρια υπάλληλοι του NHS πηγαίνουν για δουλειά. Μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου, που θα αποτελέσει ιδανικό δώρο για όποιον έχει ποτέ πατήσει σε νοσοκομείο, ο Άνταμ Κέι επιστρέφει στα ημερολόγιά του για μια ξεκαρδιστική, τρομακτική και -μερικές φορές- σπαρακτική ματιά πίσω από την μπλε κουρτίνα.
Η Χριστουγεννιάτικη εφημερία είναι ένα ερωτικό γράμμα για όλους εκείνους που πέρασαν τις γιορτές τους στην πρώτη γραμμή -βγάζοντας παιδιά και στολίδια από τα διάφορα μέρη που πήγαν και σφηνώθηκαν- κατά την πιο όμορφη εποχή του χρόνου.

Popular Posts

Like us on Facebook

Flickr Images

Ξεκίνησα αυτό το blog για να ικανοποιήσω το πάθος μου για τα βιβλία και την συγγραφή. Μπορεί να γίνεται "χαμός" από διάφορα άρθρα τελείως άσχετα μεταξύ τους αλλά ο καθένας δεν έχει μόνο ένα χαρακτηριστικό στην προσωπικότητά του.