Francesca Haig: Ο λαβύρινθος των οστών

 Επιτέλους τελείωσα και το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας της Haig με τίτλο "Ο λαβύρινθος των οστών". Ομολογώ ότι μου πήρε περισσότερο χρόνο από τον συνηθισμένο, λόγω υποχρεώσεων μα δεν πειράζει.
 Η ιστορία της Κας συνεχίζεται από εκεί που σταμάτησε στο πρώτο βιβλίο και ομολογώ πως αρχικά δεν με ενθουσίασε καθόλου. Εκπλήσσομαι με αυτή μου την αντίδραση διότι η γραφή της Haig είναι εντυπωσιακή, ζωντανή και γεμάτη όμορφες λεπτομέρειες. Θαυμάζω τους συγγραφείς που δημιουργούν έναν ολότελα δικό τους κόσμο και τον παρουσιάζουν τόσο παραστατικά που νομίζεις ότι όντως είναι αληθινός και μπορείς να τον επισκεφθείς.
Ωστόσο πιστεύω πως αρχικά του λείπει η δράση. Παρακολουθούμε την Κας και τους συντρόφους της να περιπλανιούνται και να προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν το τι συμφορά τους βρήκε. Ο ψυχικός της κόσμος είναι κλονισμένος παρόλ' αυτά καθόλου δεν το εκφράσει και κρατάει μία απόμακρη σχεδόν αναίσθητη, θα έλεγα, στάση. Δεν την κατηγορώ. Οπωσδήποτε στις συγκεκριμένες συνθήκες που ζει το συναίσθημα είναι το λιγότερο επιθυμητό, ωστόσο και το περισσότερο αναγκαίο. Επίσης αυτό ίσως οφείλεται και στο είδος του βιβλίου. Σπάνια έχω διαβάσει δυστοπικά μυθηστορήματα με διάχυτο και απτό το συναίσθημα. Σε πολλά όπως και σε αυτό κυριαρχεί ο αγώνας για πανανθρώπινες αξίες όπως η ελευθερία και η ισότητα.
 Για να μην πολυλογώ, η δράση αρχίζει στη συνέχεια και δεν μπορώ παρά να μην ξεχωρίσω δύο σημεία που με συγκίνησαν. Αρχικά ο θάνατος πολλών παιδιών ακόμα και βρεφών στις λεγόμενες δεξαμενές. Η Haig χειρίστηκε άριστα εκείνο το κομμάτι στο βιβλίο όπου τα νεκρά πια παιδιά τα βγάζουν από τις δεξαμενές. Τη δεύτερη θα προτιμούσα να την ανακαλύψετε εσείς μέσα στο βιβλίο. 
Εν κατακλείδι, θα μπορούσα να πω πως το βιβλίο αυτό είναι είναι ένας κυκεώνας αντιδράσεων και συναισθημάτων διάχυτων σε κάθε σελίδα και συγχρόνων καλά κρυμμένων μέσα στην κίνηση κάθε προσώπου. Μην αποθαρρυνθείτε επειδή δεν εντυπωσιάστηκα με την αρχή. Η συνέχεια ήταν ότι καλύτερο. Ανυπομονώ για το τρίτο βιβλίο.

Λίγα λόγια:
Τετρακόσια χρόνια μετά την πυρηνική Αποκάλυψη, γεννιούνται μόνο δίδυμα παιδιά: κάθε ζεύγος περιλαμβάνει ένα παιδί Άλφα και ένα παραμορφωμένο παιδί Ωμέγα. Οι Ωμέγα καταπιέζονται στυγνά. Όμως, παρόλο που ισχυρίζονται ότι είναι ανώτεροι, οι Άλφα δεν μπορούν να ξεφύγουν από τη σκληρή πραγματικότητα: όποτε πεθαίνει το ένα από τα δίδυμα παιδιά, αυτόματα πεθαίνει και το άλλο.

Στο συναρπαστικό δεύτερο βιβλίο της τριλογίας, το αντιστασιακό κίνημα των Ωμέγα έχει δεχτεί βαρύτατο πλήγμα, με τα μέλη του νεκρά ή κρυμμένα. Το σχέδιο του Συμβουλίου των Άλφα για τον μόνιμο περιορισμό των Ωμέγα έχει αρχίσει να εφαρμόζεται. Ωστόσο, δεν έχουν χαθεί τα πάντα: η Διορατική του Συμβουλίου, η Έμπιστη, είναι νεκρή εξαιτίας της θυσίας του δίδυμου αδελφού της.
Η Κας στοιχειώνεται από τα οράματα του παρελθόντος, την ώρα που η σκληρότητα και η εμμονή του αδελφού της, του Ζακ, την ωθεί στα άκρα και απειλεί να καταστρέψει κάθε ελπίδα. Καθώς ο κόσμος προσεγγίζει όλο και περισσότερο τον γενικευμένο εμφύλιο πόλεμο, η Κας θα μάθει ότι, προκειμένου να αλλάξει το μέλλον, πρέπει να αποκαλύψει το παρελθόν. Όμως, σε καμία περίπτωση δεν είναι προετοιμασμένη για ένα βαθιά κρυμμένο μυστικό που εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους.

0 σχόλια