M.J.Arlidge: Α μπε μπα μπλομ

Πως ένας τόσο αθώος τίτλος καταλήγει να είναι ανατριχιαστικός πάνω σε ένα βιβλίο; Όταν το πρωτοείδα στον διάδρομο με τα αστυνομικά μυθιστορήματα ένιωσα το γνώριμο αίσθημα περιέργειας που με πλημμυρίζει για κάθε βιβλίο που μου αρέσει. Το συγκεκριμένο αποδείχθηκε εντυπωσιακό από όλες τις πλευρές. Αν και είχα δει πριν καιρό κατέληξα να πάρω το τρίτο της σειράς που μπορείτε να δείτε εδώ
Στο συγκεκριμένο, γνώρισα περισσότερο την πρωταγωνίστρια, επιθεωρήτρια Έλεν Γκρέις και ομολογώ πως ο χαρακτήρας της ήταν λεπτοδουλεμένος και αρκετά προσεγμένος από το συγγραφέα. Έδωσε προσοχή στο πως το σκοτεινό παρελθόν της θα επηρεάσει το παρόν και της πράξεις της, το οποίο είναι αξιέπαινο. Επίσης η εξέλιξη της ιστορίας κρατάει τον αναγνώστη σε πλήρη αγωνία( προσωπικό βίωμα) κάτι που θεωρώ απαραίτητη προϋπόθεση για να θεωρηθεί ένα αστυνομικό μυθιστόρημα άξιο ανάγνωσης. Η υπόθεση είναι ξεχωριστή και άκρως προσωπική.
Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!

Λίγα λόγια: 
Το κορίτσι βγήκε μέσα από το δάσος μισοπεθαμένο.
Η ιστορία που διηγήθηκε ήταν απίστευτη. Αλλά αληθινή.
Κάθε λεξη φρικιαστική...

Μέρες αργότερα, βρίσκεται άλλος ένας απελπισμένος δραπέτης – κι αρχίζει να διαφαίνεται ένα συγκεκριμένο εγκληματικό μοτίβο. Δυάδες θυμάτων απάγονται, φυλακίζονται και στη συνέχεια έρχονται αντιμέτωπες με ένα φριχτό δίλημμα: να σκοτώσουν ή να σκοτωθούν.

Θα προτιμούσες να χάσεις τη ζωή σου ή τα λογικά σου;

Η επιθεωρήτρια Έλεν Γκρέις έχει καταφέρει να δαμάσει τους δικούς της δαίμονες κατά την άνοδό της στην κορυφή. Ενώ ηγείται της έρευνας για τον εντοπισμό αυτού του αθέατου κτήνους, ανακαλύπτει ότι ίσως οι επιζώντες –η ζωντανή απόδειξη της υπογραφής του δράστη– να είναι αυτοί που κρατούν στα χέρια τους το κλειδί για τη λύση της υπόθεσης. 

Κι αν δεν καταφέρει να τη λύσει, θα πεθάνουν κι άλλοι…

0 σχόλια