Βιβλία

Current TBR list...κοινώς αδιάβαστα!

6:28:00 μ.μ.

 Συνειδητοποίησα ότι πάει αρκετός καιρός από τότε που έγραψα κάτι στην ετικέτα "Life lists", οπότε μια και έχω μπόλικα βιβλία που διακαώς θέλω είπα γιατί όχι σε ένα ακόμη άρθρο.
Τα παρακάτω βιβλία, φυσικά και δεν περιλαμβάνονται όλα στη συλλογή μου διότι ο αριθμός τους ξεπερνά το μέγεθος του περιεχομένου το πορτοφολιού μου, ωστόσο πρόκειται κάποια στιγμή να συμπεριληφθούν. Επίσης θα παρατηρήσετε πως αρκετά από αυτά είναι στη αγγλική γλώσσα διότι δεν έχουν, μετά λύπης μου, μεταφραστεί στα ελληνικά. Ωστόσο στη bookstagram κοινότητα (instagram+book) είναι ευρέως γνωστά και αξιέπαινα.
Ξεκινάω λοιπόν:

Η σειρά "Νυχτερινό Σχολείο".(Ήδη έχω διαβάσει τα τρία πρώτα)
Τα βιβλία του Χάρι Πότερ
Φανταστικά ζώα και που βρίσκονται
Αγγελική σιωπή
Shatter me
Everything, everything
I'll give you the sun
Harry Potter and the Philoshpher's stone Hufflepuff edition
Fangirl
Η τετραλογία της Σελήνης
Carnaval
Throne of Glass series
Λυκόφως
Χάραξε το σημάδι
Το βιβλίο της Άιβι
Ονειρολογία
Origin

Ουκ ολίγα, νομίζω. Παρόλ' αυτά μπορείτε να πάρετε και μία ιδέα για το τι θέλετε και εσείς να διαβάσετε.
Καλή σας ημέρα!


Βιβλία

Rupi Kaur:Milk and Honey

3:00:00 μ.μ.

 Επιτρέψτε μου να απολογηθώ για την μεγάλης διάρκειας απουσία μου, μα η έλλειψη χρόνου αλλά και βιβλίων με κράτησαν μακρυά από το blog και εσάς.
Ωστόσο επανήλθα δριμύτερη με νέα αναγνώσματα. Πρώτο, πρώτο ένα βιβλίο στην αγγλική γλώσσα που αποτελεί, στην ουσία, συλλογή θαυμαστών, κατά τη γνώμη μου ποιημάτων.
Το "Milk and Honey" αποτελεί ωδή στον έρωτα, την ερωτική απογοήτευση και την επούλωση των ερωτικών "τραυμάτων". Χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες και οι καθεμία περιλαμβάνει ένα σύνολο ποιημάτων. Οι ενότητες είναι "the hurting", "the loving", "the breaking", "the healing". Επίσης έχει και μερικώς τολμηρή διακόσμηση μπορώ να πω, μα είναι ένα βιβλίο που από μόνο του είναι τολμηρό με την καλή έννοια. Τα ποιήματα δίνουν κουράγιο, κατανόηση και δύναμη στον οποιονδήποτε για να θεραπευτεί και να βρει ξανά την αγάπη.
Η κριτική αυτή είναι μικρή μα και περιττή διότι η ποίηση μιλά στη καρδιά του καθενός με διαφορετικό τρόπο, συνεπώς το συγκεκριμένο κείμενο το αποκαλώ προσωπική γνώμη και όχι κριτική. Σας συνιστώ το βιβλίο ανεπιφύλακτα και όποιος δεν το έχει και πολύ με τα αγγλικά, δεν νομίζω να δυσκολευτεί καθόλου με το συγκεκριμένο. Αν το έχετε διαβάσει θα ήθελα να ακούσει και τη δική σας γνώμη στα σχόλια!

Βιβλία

Lauren Oliver: "Χαμός" και "Ρέκβιεμ"

1:01:00 μ.μ.

Πρόκειται να κάνω, όπως είδατε και στο τίτλο, μία μικρή κριτική στα δύο τελευταία βιβλία της τριλογίας ( με πρώτο το "Παραλήρημα") της Oliver.
Το δεύτερο βιβλίο μου άρεσε πιο πολύ από τα άλλα δύο. Όπως είχα πει στη κριτική του πρώτου βιβλίου οι διάλογοι ήταν ελάχιστοι και οι περιγραφές αρκετές. Εκτός από το τελευταίο μέρος του, το υπόλοιπο ήταν μέτριο. Το ''Χαμός" μου άρεσε πολύ. Η δράση ήταν αρκετή και οι διάλογοι επίσης. Στο σημείο που η Λένα, η πρωταγωνίστρια, αιχμαλωτίζεται μαζί με τον Τζούλιαν είναι το καλύτερο, ίσως κομμάτι του βιβλίου. Διαγράφονται σε μεγάλο βαθμό η προσωπικότητα του καθενός και φτάνουν στα όρια τους. Η Λένα παλεύει με τις αναμνήσεις της με τον εξαφανισμένο και φαινομενικά νεκρό Άλεξ, ενώ ο Τζούλιαν βλέπει την άλλη πλευρά της ζωής, αυτή που απαγόρευσε η κοινωνία όπου ζει. Αρχίζει να νιώθει πρωτόγνωρα συναισθήματα για την Λένα και παρουσιάζεται τρομαγμένος αλλά και γεμάτος περιέργεια και ενθουσιασμό.
Όσο για τα πιο γενικά στοιχεία, η πλοκή του βιβλίου είναι γρήγορη και μπλεγμένη με αριστοτεχνικό τρόπο. Το νόημα και ο σκοπός της ''αγάπης'' εμφανίζεται με πολλά πρόσωπα και αλλάζει τους ανθρώπους είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο.
 Όσον αφορά το τρίτο και τελευταίο βιβλίο θα αρκεστώ να γράψω μόνο για ένα στοιχείο σε όλο το βιβλίο και φυσικά το τέλος του. Παρόλα αυτά, όμως αξίζει όσο τίποτα να το διαβάσετε. Καταρχάς ο έρωτας του Τζούλιαν για την Λένα είναι μεγάλος και έντονος σε όλο το βιβλίο. Τον λυπήθηκα, πραγματικά γιατί η Λένα δεν θα μπορούσε ποτέ να τον αγαπήσει τόσο και να θυσιάσει τόσα γι'αυτόν. Επίσης σε σχέση με το δεύτερο βιβλίο εδώ, παρουσιάζεται γενναίος και έτοιμος να κάνει τα πάντα για όλους και ακόμα περισσότερο για τη Λένα.
Ύστερα είναι το τέλος του βιβλίου. Προσωπικά, τα βιβλία που δεν δίνουν μία ξεκάθαρη κατάληξη με μπερδεύουν. Το συγκεκριμένο αφήνει πολλές σχέσεις, πρόσωπα και γεγονότα στη δική μας φαντασία και δεν νομίζω πως θα το ήθελα αυτό. Θα μπορούσε να υπήρχε ένα ολοκληρωμένο τέλος για να γνωρίζουμε και τι ακριβώς έγινε. Κατά τ' άλλα, πιστεύω, πως στο ''Ρέκβιεμ'' οποιαδήποτε κατάσταση συναντήσατε στα προηγούμενα βιβλία, εδώ εντείνεται και στο τέλος σκάει σε κάτι μαγικό και πολύ συγκινητικό!

Λίγα λόγια:(Χαμός)
Αποδιώχνω τη θύμηση του εφιάλτη μου, αποδιώχνω σκέψεις με τον Άλεξ, αποδιώχνω σκέψεις με την Χάνα και το παλιό σχολείο μου, αποδιώχνω, καταπνίγω, πνίγω, όπως η Κοράκι με έμαθε να κάνω. Η παλιά ζωή είναι νεκρή. Αλλά και η παλιά Λένα έχει πεθάνει. Την έθαψα. Την άφησα πέρα από ένα φράχτη, πίσω από ένα τείχος καπνού και φωτιάς. Στη συγκλονιστική συνέχεια του βιβλίου Παραλήρημα, η Λένα θα ξεκινήσει ένα επικίνδυνο ταξίδι στις Ερημιές, στην καρδιά του αντιστασιακού κινήματος που αναπτύσσεται, διεκδικώντας το δικαίωμα στον έρωτα και στην αληθινή αγάπη.

Λίγα λόγια:(Ρέκβιεμ)
Εκείνοι προσπάθησαν να μας αφανίσουν, να μας θάψουν στο παρελθόν. Και όμως, είμαστε ακόμα εδώ. Και κάθε μέρα γινόμαστε περισσότεροι. 
Οι δυο αντιμαχόμενες πλευρές, οι Ανατροπείς και η κραταιά Κοινωνία των Θεραπευμένων, ανασυντάσσουν τις δυνάμεις τους και οδεύουν προς την τελική αναμέτρηση. Η Λένα αναστατώνεται από την αναπάντεχη επανεμφάνιση του Άλεξ στη ζωή της και καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην πρώτη της αγάπη και στον έρωτά της για τον Τζούλιαν, τον νεαρό συναγωνιστή που της έχει δοθεί ολοκληρωτικά. Δυο κόσμοι πέρα για πέρα διαφορετικοί συγκρούονται: ο κόσμος της λογικής και των προδιαγεγραμμένων αποφάσεων απειλεί να συντρίψει τον κόσμο της ελεύθερης βούλησης, όπου η αληθινή αγάπη και ο πόνος συνυπάρχουν, τυραννούν μα και απελευθερώνουν.

Βιβλία

Pierce Brown: Νιάτα και...φανταστικοί κόσμοι

4:25:00 μ.μ.

 Το προηγούμενό μου άρθρο αφορούσε ένα από τα βιβλία του και συγκεκριμένα το δεύτερο της τριλογίας "Κόκκινη Ανατολή" Παρακάτω ακολουθεί μία μικρή και κοινότοπη βιογραφία του, μα πριν από αυτό θα προσθέσω και τη δική μου άποψη. 
Άξιο ενδιαφέροντος αποτελεί το γεγονός πως τέτοιου είδους βιβλία γράφτηκαν από συγγραφέα με σχετικά μικρή ηλικία. Βέβαια, ο καθένας σε οποιαδήποτε ηλικία θα μπορούσε να έχει τόση φαντασία μα είναι και το θέμα της αρτιότητας, δομής και περιεχομένου. Το γράψιμό του είναι πολύ καλό και ομολογώ πως τον θαυμάζω. Επίσης έχει εργαστεί στη Disney. Ένα ακόμα προτερημά του. 
Βασικά ο Pierce Brown αποτελεί έναν από τους καλύτερους, σύγχρονους συγγραφείς οπότε νομίζω πως ό,τι και αν προσθέσω θα είναι περιττό!

Βιογραφία:
"Ο Πιρς Μπράουν πέρασε τα παιδικά του χρόνια χτίζοντας φρούρια και στήνοντας παγίδες για τα ξαδέρφια του στα δάση έξι πολιτειών και στις ερήμους δύο. Μετά την αποφοίτησή του από το κολέγιο το 2010, του πέρασε από το μυαλό η ιδέα να συνεχίσει τις σπουδές του στο Χόγκουαρτς. Δυστυχώς, δεν έχει τίποτα μαγικό πάνω του. Έτσι, ενώ προσπαθούσε να διακριθεί ως συγγραφέας, δούλευε παράλληλα ως διευθυντής κοινωνικών μέσων επικοινωνίας σε μια καινοτόμο τεχνολογική εταιρεία, μοχθούσε ως απλός εργαζόμενος στο ατελιέ της Disney στα ABC Studios, υπηρέτησε ως μαθητευόμενος στο NBC και έδωσε νέο νόημα στη στέρηση ύπνου θητεύοντας ως βοηθός στην εκστρατεία ενός υποψήφιου για τη Γερουσία των ΗΠΑ. Τώρα μένει στο Λος Άντζελες, όπου σκαρώνει ιστορίες για διαστημόπλοια, μάγους, λάμιες και κάθε είδους παλιά ή αλλόκοτα πράγματα. Μάθετε περισσότερα γι’ αυτόν στον ιστότοπο: www.pierce-brown.com "

Βιβλία

Pierce Brown: Ο Χρυσός Γιος

8:42:00 μ.μ.

 Μπορεί να κάνω κριτικές βιβλίων προωθώντας πολλά βιβλία και συνεπώς εκδοτικούς οίκους μα να ξέρετε πως ακόμα και η τελεία ή το κόμμα του κάθε άρθρου είναι ειλικρινή και απείρως βγαλμένα από τη καρδιά μου(αν υφίσταται αυτή η έκφραση). Αυτό αποτελεί πρόλογος ώστε να μην εκπλαγείτε ή φύγετε από αυτό το μικρούλι blog με κακή εντύπωση λόγω του συγκεκριμένου άρθρου. Οπότε ξεκινάω.
Έλαβα αυτό το βιβλίο με ομολογουμένως ουδέτερη έως βαρετή διάθεση. Το πρώτο (Η Κόκκινη Ανατολή) ήταν ωραίο και απίστευτα καλογραμμένο αλλά όχι κάτι που θα βυθιζόμουν με τις ώρες, Κάτι τέτοιο συνέβη και με το δεύτερο, τον Χρυσό Γιο. Ωστόσο όσα ακολούθησαν με έκαναν να το αγαπήσω όσο δεν αγάπησα κανένα άλλο βιβλίο. Ξεχάστε ό,τι διαβάσατε σε προηγούμενα άρθρα μου γιατί τα χαρακτηρίζω ''συνηθισμένη κριτική" και "ενθουσιασμό φανατικού βιβλιοφάγου". Ο Brown έκανε το θαύμα του. Δεν ξέρω τι να πω πρώτα. Σίγουρα όταν θα ξανάδιαβάζω το άρθρο θα λέω τι μπέρδεμα είναι αυτό αλλά αξίζει.
Πόλεμος, έκρηξη συναισθημάτων, ηθικά διλήμματα, διαχρονικές αξίες, φιλίες, προδοσίες και άλλα πολλά μπλέκονται στον κόσμο που έπλεξε ο Βrown. Κάτι που με εντυπωσίασε πολύ είναι οι αρκετοί, καινούργιοι όροι που χρησιμοποιεί. Οι περισσότεροι γεννημένοι από αυτόν. Ας μην γελιόμαστε. Μία ολόκληρη κοινωνία γεννημένη από αυτόν. Καλογραμμένο, εντυπωσιακά άρτιο και με διαδοχή των γεγονότων με τρόπο ώστε να καθοδηγεί, να εισάγει και να ενθουσιάζει ταυτόχρονα τον αναγνώστη. Οι εξελίξεις αυξάνονται συνεχώς και διαδέχονται η μία την άλλη με αποκορύφωμα την μεγαλύτερη ανακάλυψη ενός προσώπου που ξέρουν όσοι διάβασαν το πρώτο βιβλίο. Δεν θα πιστέψετε ότι είναι όντως αυτός! Επίσης κάθε όρος που αναφέρεται εξηγείται λεπτομερέστατα και συνδέεται πολλές φορές με το πρώτο βιβλίο. Αυτό είναι επίσης αξιόλογο μια και ο συγκεκριμένος κόσμος είναι περίπλοκος και τεράστιος.
Όσο αφορά τα πρόσωπα αν και έχουμε να κάνουμε με Χρυσούς που κατά το βιβλίο, είναι τέλειοι, έξυπνοι, άψογοι, διψασμένοι για εξουσία άνθρωποι η παρουσία του πρωταγωνιστή δημιουργεί χειροπιαστά συναισθήματα στον αναγνώστη. Προσωπικά έκλαψα όταν συνάντησε τη μητέρα του μετά από τέσσερα χρόνια. Η όλη σκηνή γράφτηκε με τόσο απλό και συνάμα στοργικό τρόπο όσο υπερβολικά λαμπρές και τρομακτικές είναι οι σκηνές μάχης. Ένα άλλο πρόσωπο που αγάπησα είναι ο Σέβρο. Όσο μικρός και άσχημος είναι εξωτερικά άλλο τόσο όμορφος και μεγάλος είναι εσωτερικά. Τα καυστικά και ειλικρινή σχόλια του σε κάνουν να γελάς και να λυπάσαι ταυτόχρονα. Ακόμα και πρόσωπα που αρχικά ήταν μοχθηρά και προδότες κατάλαβαν πως ο καθένας κάνει λάθη και όταν μετανιώνει καταφέρνει να βρει τη λύτρωση.
Όμως, μετά λύπης μου σταματάω εδώ. Είναι τόσα πολλά που θέλω να γράψω γι'αυτό το βιβλίο που νομίζω πως θα σας πω όλο το περιεχόμενο. Το τέλος είναι συνταρακτικό και πολύ θλιβερό μετά από τόσο κόπο, αίμα και καταστροφή σχέσεων για να φτάσουν οι πρωταγωνιστές εκεί που ήθελαν. Μία φράση μου έμεινε:
"Ο βλάκας κόβει τα κλαδιά, ο δυνατός τον κορμό και ο έξυπνος το βγάζει από τις ρίζες".
Παρακαλώ εκ βαθέως τις εκδόσεις να κυκλοφορήσουν και το  τρίτο βιβλίο. Ανυπομονώ για ένα τελευταίο ταξίδι με τον Ντάροου!

Λίγα λόγια:
Ως Κόκκινος, ο Ντάροου μεγάλωσε δουλεύοντας στα ορυχεία κάτω από την επιφάνεια του Άρη, πιστεύοντας ότι έχτιζε ένα καλύτερο μέλλον για τους απογόνους του. Όμως η Κοινωνία που υπηρετούσε πιστά ήταν χτισμένη πάνω σε ψέματα. Το είδος του Ντάροου έχει προδοθεί και αποκηρυχτεί από τους ελιτιστές αφέντες του, τους Χρυσούς – και ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να το οδηγήσει στην απελευθέρωση είναι η επανάσταση. Κι έτσι ο Ντάροου θυσιάζεται στο όνομα του ευρύτερου καλού για το οποίο η Ηώ, η πραγματική αγάπη και πηγή της έμπνευσής του, έδωσε τη δική της ζωή. Γίνεται Χρυσός, διεισδύοντας στο προνομιούχο βασίλειό τους, για να μπορέσει να το καταστρέψει από μέσα. Πρόβατο ανάμεσα στους λύκους σ’ έναν κόσμο απάνθρωπο, ο Ντάροου συναντά τη φιλία, τον σεβασμό, ακόμα και την αγάπη – αλλά και την οργή πανίσχυρων αντιπάλων. Για να εξαπολύσει και να κερδίσει τον πόλεμο που θ’ αλλάξει τη μοίρα της ανθρωπότητας, ο Ντάροου πρέπει να αντιμετωπίσει τη δολιότητα που τον περιβάλλει, να υπερνικήσει την ανθρώπινη λαχτάρα του να ανταποδώσει το κακό που του έκαναν – και να αγωνιστεί όχι για μια βίαιη εξέγερση αλλά για μια ελπιδοφόρα αναγέννηση. Παρόλο που ο δρόμος μπροστά του είναι γεμάτος κίνδυνο και εξαπάτηση, ο Ντάροου πρέπει να επιλέξει να ακολουθήσει τις αρχές της Ηώς για αγάπη και δικαιοσύνη, προκειμένου να ελευθερώσει τον λαό του. Πρέπει να ζήσει για περισσότερα…

Popular Posts

Like us on Facebook

Flickr Images

Ξεκίνησα αυτό το blog για να ικανοποιήσω το πάθος μου για τα βιβλία και την συγγραφή. Μπορεί να γίνεται "χαμός" από διάφορα άρθρα τελείως άσχετα μεταξύ τους αλλά ο καθένας δεν έχει μόνο ένα χαρακτηριστικό στην προσωπικότητά του.