Amy Engel: Η Επανάσταση της Άιβι

 Παραδέχομαι πως πήρα το δεύτερο βιβλίο της διλογίας την επόμενη ακριβώς μέρα που τελείωσα το πρώτο. Κατά τη γνώμη μου δεν ήταν πολύ αγωνιώδης το τέλος του ώστε να σε κάνει να διψάς για τη συνέχεια, μα παραδόξως το ήθελα όσο τίποτα άλλο στη βιβλιοζωή μου. Όταν βέβαια, πήρα το βιβλίο είπα "Δεν το κάνω για εμένα αλλά, για τον Μπίσοπ". Είναι ένας λόγος και αυτός.
Οπότε "Η Επανάσταση της Άιβι" ξεκινά με την ίδια να βρίσκεται πλέον, πέρα από τον φράχτη και να προσπαθεί να επιβιώσει τόσο συναισθηματικά όσο και σωματικά. Δεν μπορεί να ξεχάσει όλα όσα έχασε, ωστόσο πρέπει να αποδεχθεί πως εκείνη η ζωή της έχει πια τελειώσει και ότι αυτό που προέχει τώρα είναι να βρει προμήθειες και να καταφέρει να μείνει ζωντανή στην επικίνδυνη απεραντοσύνη της υπόλοιπης Αμερικής. Μετά από πολλές περιπέτειες και αφού έχει φτάσει σε σημείο εξάντλησης συναντά τον Κέιλεμπ (και όχι Κάλεμπ από τις περίεργες ελληνικές μεταφράσεις) και της Ας. Μαζί τους καταφέρνει να ξεκινήσει τη ζωή της ξανά από την αρχή στα πλαίσια μίας κατασκήνωσης εξόριστων. Η μεγάλη ανατροπή: ο τρόπος εμφάνισης του Μπίσοπ. Πραγματικά ο πιο υπέροχος και καλοσχεδιασμένος χαρακτήρας όλου του βιβλίου. 
Από εκεί και πέρα ξεκινά ένας αγώνας κατά τον οποίο όλα τα μυστικά που τους χώριζαν θα αποκαλυφθούν και οι ίδιοι θα είναι μπορούν να είναι πια μαζί. Ίσως φαίνεται μελοδραματικό και τελείως ρομαντικό, μα κρύβει αληθινά και μεγάλα κομμάτια της δικής μας ζωής.
Ο χαρακτήρας της Άιβι ήταν κάτι που με προβλημάτισε. Είναι συνηθισμένο η πρωταγωνίστρια να βιώνει δύσκολες καταστάσεις και να είναι υπεύθυνη για αυτές μα η Άιβι παρουσιάζεται ως ελάχιστα εγωιστικός και δραματικός χαρακτήρας. Απομακρύνεται από τον Μπίσοπ, ο οποίος έχει θυσιάσει πολλά για να είναι μαζί της, που είναι ξεκάθαρος, ειλικρινής- θα συγκινηθείτε με τα λόγια του- και συγκροτημένος μόνο και μόνο επειδή επιμένει πως δεν του αξίζει, δεν αξίζει την αγάπη του. Νιώθει ότι ευθύνεται για ό,τι έχει συμβεί και σε κάποια σημεία του φέρεται ανώριμα, κάτι που δεν το αξίζει δεδομένου το τι έχει κάνει γι'αυτήν.
 Φυσικά και αυτό το χαρακτηριστικό δεν καθορίζει όλη τη συμπεριφορά και τις πράξεις της παρόλα αυτά θεώρησα πως έπρεπε να το αναφέρω.
Εν συντομία, θα μπορούσα να πω πως η διλογία αυτή μου θυμίζει μία πιο σύγχρονη εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, όμως με αρκετές αλλαγές.
Επισήμανση: Ο Μπίσοπ είναι το ατού και των δύο βιβλίων!

Λίγα λόγια:
Περά απ ' τον φράχτη...
Είμαι ακόμα ζωντανή. Σχεδόν.
Με λένε Άιβι Γουέστφαλ, είμαι δεκαέξι χρόνων και είμαι μια προδότρια. Πριν από τρεις μήνες με ανάγκασαν να παντρευτώ τον γιο του προέδρου, τον Μπίσοπ Λάτιμερ, καθώς υπάρχει παράδοση τα κορίτσια των ηττημένων του πολέμου να δίνονται ως νύφες στους γιους των νικητών. Αλλά εγώ διέφερα· είχα μια αποστολή: να σκοτώσω τον Μπίσοπ.
Ωστόσο, τον ερωτεύτηκα.
Και τώρα με έχουν εκδιώξει και προσπαθώ να επιβιώσω. Ακόμα κι εδώ, πέρα απ ' τον φράχτη, υπάρχει ελπίδα. Υπάρχει ζωή. Αλλά δεν μπορώ να αφήσω πίσω μου το παρελθόν μου. Γιατί οι ενέργειές μου έχουν θέσει σε κίνηση μια αλυσίδα γεγονότων στο Γουέστφαλ που θα αλλάξει τη μοίρα όλων μας.
Κι αυτή τη φορά, δεν αρκεί απλώς να επιβιώσω... 

1 σχόλια

  1. Super post, stalno citam tvoje postove. Samo tako nastavi .Pozdrav

    https://kraljicadrameblog.wordpress.com/2017/10/18/outfit-of-the-day/

    ΑπάντησηΔιαγραφή